به لب رسیده جان کجاایییییی

از اسمانم

ماتم ببارد

هراس بی تو ماندنم ادامه دارد

نمینویسم ترانه بی تو

چگونه پر کشد خیال واژه بی تو

به لب رسیدههه جاااان کجاییییییی

کجاااااییییییی

که برده طاقتم جدااایییی

باران تویی

به خاک من بزن بازا ببین

که بی مه تو من،

هوای پر زدن نداااارم

باران تویی

به خاک من بزن بازا ببین

که در ره تو من نفس بریده در گذارم

مگر ندانی

چو از تو دورم

بیراهه ای خموش و تار

بی عبورم

نمی توانم دگر برویم

که من اسیر این خزان تو به تویم

به لب رسیدهههه جااان کجایییییی

به لب رسیده جان کجاایییییی...